<?xml version="1.0"?>
<metadata xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"><dc:title>Hitozan - vsestransko uporaben biopolimer</dc:title><dc:creator>Strnad,	Simona	(Avtor)
	</dc:creator><dc:creator>Šauperl,	Olivera	(Avtor)
	</dc:creator><dc:creator>Fras Zemljič,	Lidija	(Avtor)
	</dc:creator><dc:creator>Jazbec,	Anita	(Avtor)
	</dc:creator><dc:subject>hitin</dc:subject><dc:subject>hitozan</dc:subject><dc:subject>biopolimeri</dc:subject><dc:subject>tekstilna vlakna</dc:subject><dc:subject>plemenitenje</dc:subject><dc:subject>medicinske tekstilije</dc:subject><dc:subject>medicina</dc:subject><dc:subject>farmacija</dc:subject><dc:subject>prehrana</dc:subject><dc:subject>ekologija</dc:subject><dc:subject>tekstilstvo</dc:subject><dc:description>Hitozan je skupno ime za veliko skupino hitinov, deacetiliranih do različnih stopenj. Sestavljen je pretežno iz 2-amino-2-deoksi-D-glukopiranoznih enot, povezanih z ß-1,4-vezjo. V preteklih tridesetih letih je doživel nesluten razvoj in se uspešno uveljavil na najrazličnejših področjih našega bivanja. Hitozan in njegovi derivati se že s pridom uporabljajo pri čiščenju voda, v farmaciji, medicini, kmetijstvu in prehrambni industriji ter ne nazadnje tudi v tekstilni industriji. Zaradi svojega naravnega izvora in dostopnosti ter kemične strukture, ugodne za nadaljnje modifikacije, pa je to biopolimer, ki nedvomno še vedno ogromno obeta.</dc:description><dc:date>2007</dc:date><dc:date>2017-08-31 11:01:31</dc:date><dc:type>Znanstveno delo</dc:type><dc:identifier>67820</dc:identifier><dc:identifier>ISSN: 0351-3386</dc:identifier><dc:identifier>UDK: 677.1.057</dc:identifier><dc:identifier>OceCobissID: 763396</dc:identifier><dc:identifier>COBISS_ID: 12160790</dc:identifier><dc:identifier>ISSN pri članku: 0351-3386</dc:identifier><dc:identifier>NUK URN: URN:SI:UM:DK:W867XQTN</dc:identifier><dc:language>sl</dc:language></metadata>
